voinţă

Wille(n) m

Am o voinţă puternică.
Ich habe einen festen Willen.
ɪç ˈhaːbə ˈainən ˈfεstn ˈvɪlən
S-a dus acolo împotriva voinţei sale.
Sie ist gegen meinen Willen hingegangen.
ziː ɪst ˈgeːgn ˈmainən ˈvɪlən ˈhɪngəgaŋən
A făcut asta din propria voinţă.
Er hat das aus eigenem Willen getan.
eːɐ hat das aus ˈaigənəm ˈvɪlən gəˈtaːn
a(-şi) arăta bunăvoinţa
(seinen) guten Willen zeigen
(ˈzainən) ˈguːtn ˈvɪlən ˈtsaign